Iriston.com
www.iriston.com
Цæйут æфсымæртау раттæм нæ къухтæ, абон кæрæдзимæ, Иры лæппутæ!
Iriston.com - история и культура Осетии
Кто не помнит прошлого, у того нет будущего.
Написать Админу Писать админу
 
Разделы

Хроника военных действий в Южной Осетии и аналитические материалы

Публикации по истории Осетии и осетин

Перечень осетинских фамилий, некоторые сведения о них

Перечень населенных пунктов Осетии, краткая информация о них и фамилиях, в них проживавших

Сборник материалов по традициям и обычаям осетин

Наиболее полное на сегодняшний день собрание рецептов осетинской кухни

В данном разделе размещаются книги на разные темы

Коста Хетагуров "Осетинскя лира", по книге, изданной во Владикавказе (Орджоникидзе) в 1974 году.


Перечень дружественных сайтов и сайтов, схожих по тематике.



Rambler's Top100 Рейтинг@Mail.ru Индекс цитирования
Статьи Словари
Здравствуйте, Гость
Регистрация | Вход
Опубл. 21.11.2008 | прочитано 5760 раз |  Комментарии (0)     Автор: Tabol Вернуться на начальную страницу Tabol
МАЙРÆМТЫ МÆЙ - Август

 

ХУЫЦАУЫ КУВÆНДОН 

 

Цины уа, зианы уа, ирон фынджы уæлхъус хистæр фыццаджыдæр ссары Хуыцауы ном. 

Хуыцау сфæлдыста Нарты. Сфæлдыста зæхх, дон æмæ уæлдæф. Зæххыл цыдæриддæр цæуы, уыдон иууылдæр Йæ фæндæй цæуынц. Хуыцауимæ схæцын йæ ныфс никуы ничи бахаста, никуы Йыл ничи фæуæлахиз. «Батрадз зæдтæ æмæ Дауджытыл сегасыл дæр тых уыд, – загъд и Нарты кадджыты, – Хур æмæ Хуыцауæй фæстæмæ». Нæ Иыл фæтых сты Нарт дæр æмæ «фыдвæды бæсты равзæрстой æвæд». 

Хуыцауы сызгъæрин хæдзар ис уæларвы æппæты бæрзонддæр ран, сызгъæрин къæлæтджыны бады æмæ фæлгæсы дун-дунетæм. Йæ цæст дары зæхмæ, адæмы цардмæ æмæ амæндтæ уары. Хæрзиуæг ракæнын кæмæн хъæуы, уый дæр зоны. Æфхæрын кæй хъæуы, уый дæр зоны. «Хæрзгæнæг дæр Хуыцаумæ кувы æмæ фыдгæнæг дæр, хæрзгæнæг дæр йæхи Хуыцауыл фæдзæхсы æмæ фыдгæнæг дæр», – дзурынц ирон адæм æмæ Йын табу кæнынц. Хонынц æй Стыр Хуыцау, Иунæг Хуыцау, Хуыцæутты Хуыцау. 

Хуыцауы номыл Ирыстоны бирæ кувæндæттæ ис. Сæ кадджындæртæй иу у, Мæхческы хъæуы кæрон цы кувæндон ис, уый. Хонынц ма йæ Стыр Хуыцауы бæлас дæр. Куывды бон вæййы сусæны мæйы кæрон кæнæ Майрæмты мæйы фыццаг хуыцаубоны. Куывд фæкæнынц радыгай, иу аз дæр цыппар хæдзары, иннæ аз дæр цыппар хæдзары. Йæ рад кæмæн æрхауы, уыдонæй алы хæдзар дæр Хуыцауы кувæндонмæ ратты фыс. Арахъ æмæ бæгæны скæнынц иумæйаг хорæй. Бæрæгбон алы хæдзар дæр кувæндонмæ схæссы æртæ чъирийы. Лæппу кæмæн райгуыры, кæнæ йæ фырт æфсадæй кæмæн ссæуы, уыдон уыцы бон сæрмагондæй кувæндонмæ æрбаласынц кусæрттæ, кувинæгтæ. 

Адæм фæкувынц Стыр Хуыцаумæ, цæмæй сæ Йæ хорзæх уа, баххуыс сын кæна. 

 

Святилище Бога  

 

На всех пиршествах, в том числе и за поминальным столом, первый тост всегда произносят за Бога. 

Бог создал Нартов, оказавшихся достойными жителями земли. Все, что происходит на земле, происходит с Его ведома. Он создал также землю, воду, воздух, Никто и никогда не смел выступить против Него, никто и никогда не смог одолеть Его. «Батрадз одержал верх над всеми дзуарами и дуагами, – говорится в Нартских сказаниях, – кроме Бога и Солнца». Не смогли одолеть Его и Нарты и позору предпочли смерть. 

Создатель Вселенной обитает на небесах. Восседая в золотом кресле, обозревает мир. Следит за землей, за людьми, предопределяет их судьбы. Знает, кого наделить счастьем, кого наказать. «И праведник и злодей одному Богу поклоняются, и праведник и злодей одному Богу себя вверяют», – говорят осетины. Обращаясь к Богу, Его называют «Великий Бог», «Единый Бог», «Бог Богов», «Золотой Бог». 

В Осетии много святилищ в честь Бога. Одно из них находится на окраине села Махческ, его называют еще Стыр Хуыцауы балас – Дерево Великого Бога. Праздник в честь Бога приходится или на конец июля, или на первое воскресенье августа. Ответственными за кувд назначаются четыре семьи, причем каждый год выбирают новых Фысымов, каждый из них жертвует на праздник по барану. Совместными усилиями варят пиво, готовят араку. Те, у кого родился мальчик или вернулся из армии сын, привозят в святилище жертвенное животное, три пирога, араку, пиво. 

Люди поклоняются Великому Богу, чтобы Он послал им Свою благодать, способствовал в добрых начинаниях. 

 

АТЫНÆГ 

 

Атынæг йæ рæстæджы уыд ирон адæмы уарзондæр æмæ кадджындæр бæрæгбæттæй иу. Уæвгæ, абон дæр рох нæу, кæнынц æй бирæ рæтты (кæс Атынæг). 

Бæрæгбонæн ис сæрмагонд нысаниуæг: Атынæджы куывды фæстæ адæмæн сæ бон уыд хос кæрдын, уый размæ йæ цæвæгмæ ничи æвнæлдта, Хуыцау, Атынæг æмæ иннæ зæдтæм нæма скуывтам, æмæ нæм куы фæхæрам уой, сæ зæрдæ ныл куы фæхуда, дæргъвæтин къæвдатæ куы рауадзой, кæнæ хус рæстæджытæ куы скæна æмæ быдыртæ куы фесæфой, нæ сæрвæттæ æмæ уыгæрдæнтæ куы басудзой, фæззæджы хорз бæркад райсын æнхъæлæй фыдæнхъæл куы фæуæм, зæгъгæ. 

Уыди ахæмтæ, æмæ-иу Атынæджы бæрæгбонмæ чи нæ фæлæууыд, хос кæрдын-иу раздæр чи райдыдтæ Æмæ-иу æвзæр рæстæг куы хаста, уæд æй кодтой уыдон аххос. Хастой сын карз тæрхон: æхсæнады хыгъдмæ-иу сæ райстой дыууæ галы. 

Атынæджы куывдмæ ма-иу цалдæр боны куы баззад, уæд-иу хъæубæсты лæгтæ æрæмбырд сты, бæрæгбон куыд скæндзысты, ууыл бауынаффæ кæнынмæ. Кусарт балхæнынæн-иу мысайнаг æрæмбырд кодтой, арахъ æмæ бæгæны скæныны тыххæй-иу къусбар æрзылдысты. 

Атынæджы куывд кодтой хуыцаубоны. Фынггæ æрæвæрыны агъоммæ-иу кæстæртæ хъæубæстыл æрзылдысты, табуафси, саккаг кæнут куывдмæ, зæгъгæ. Адæм кувæндонмæ хастой æртыгай чъиритæ, арахъ, бæгæны, физонæг. 

Атынæджы куывд-иу райдыдта хистæры куывдæй: «Хуыцау æмæ нæ Хуыцауы сконд зæдты хорзæх уæд! Атынæджы хорзæх нæ уæд, йæ бæрæгбоныл æнæниз, æнæфыдбылызæй куыд æмбæлæм, ахæм амонд нын саккаг кæнæд! Адæм сæ кусæнгæрзтæ, сæ цæвджытæ хорзы бон куыд райсой, хор æмæ фосæфсæстæй ныл куыд æрцæуа нæ зымæг, Атынæджы цæст нын уый бауарзæд». 

Атынæджы бæрæгбон уыд хъæлдзæг: фæсивæд зарыдысты, кафыдысты. 

Атынæджы фæстæ дыццæджы цыфæнды рæстæг куы уыдаид, уæддæр адæм цыдысты хос кæрдынмæ. Сихормæ-иу фæкарстой, стæй дарддæр сæ куывды кой кодтой. Уыцы бонæй фæстæмæ алкæмæн дæр бар уыд йæ уыгæрдæн кæрдын. 

Фæлæ бæрæгбон æрмæст уымæй нæ хицæн кодта. Лæппу кæмæ уыд æмæ, йæ хъаруйы бацыд, зæгъгæ-иу æй бинонтæ ууыл куы банымадтой, уæд-иу æй Атынæджы хос кæрдынмæ акодтой. Уый æвзонг лæппуйы царды уыд стыр цау, ома слæг, хистæрты æмрæнхъ æрлæууыд. Лæппу-иу уыцы бон банкъардта царды стыр бæрн, банкъардта-иу, йæ уæхсчытыл кæй æрæнцад царды стыр уæз æмæ йæ уый хæссын кæй хъæудзæн, банкъардта-иу: абонæй фæстæмæ æрлæууыд, йæ тых, йæ хъаруйы чи у, уыцы лæгты æмрæнхъ. 

 

Атынæг 

 

Атынæг был одним из самых любимых и почитаемых осетинами праздников. Не забыт он и в наши дни, хотя отмечается уже не так широко (см. Атынæг). 

Атынаг являлся своеобразной границей между летом и осенью. После праздника люди могли выйти на сенокос, до праздника никто не смел даже дотрагиваться до косы, боясь гнева Бога и Атынага, которые, если не вознести им молитвы, могли послать как затяжные дожди, так и засуху, и тогда урожай на полях мог пропасть, а скотина остаться без корма. 

Находились, конечно, люди, приступавшие к сенокосу до праздника, но горе им, если после этого устанавливалась непогода. Их подвергали суровому штрафу: по два быка с каждой семьи на общественные нужды. 

За несколько дней до кувда старики решали организационные вопросы, собирали деньги на покупку жертвенного животного, а также зерно для производства араки и пива. 

Кувд делали в воскресенье. Несколько молодых людей обходили селение, собирая людей на пиршество. Люди несли в святилище по три пирога, араку, пиво. 

Кувд начинался с молитвы старшего: «Да будет нам Божья благодать и благодать сотворенных Им дзуаров! Да будет нам благодать Атынага, да ниспошлет он нам такое счастье, чтобы мы каждый год встречали его праздник здоровыми и довольными! Да пожелает нам око Атынага, чтобы люди взялись за косы свои в благословенный день, чтобы зима встретила нас изобилием хлеба и скота». 

Праздник проходил весело, с песнями, с танцами. 

Во вторник, какая бы погода ни стояла, люди шли на сенокос, работали до обеда, а потом вновь садились за пиршественные столы. 

Однако праздник не ограничивался только этим. Если в семье рос сын или родители считали, что он уже достаточно взросл, то на Атынаг его посылали вместе со всеми на сенокос. Это было очень важным событием в жизни юноши: он как бы символически вступал во взрослую жизнь. В этот день он впервые ощущал, какой тяжелый долг ложится на его плечи ответственность за семью – и отныне эту ответственность он будет нести наравне со взрослыми мужчинами. 

 

МАДИЗÆНЫ ДЗУАР 

 

Бирæ кувæндæттæ уыд Уæлладжыры комы, бирæ кувæндæттæ дзы ис ныр дæр, фæлæ адæм сæхи тынгдæр кæуыл фæдзæхстой, уыдонæй иу уыди Мадизæны дзуар, Мадизæны кувæндон, хуыдтой ма йæ Дагомы зæронд Уастырджи дæр, уымæн æмæ уыди Дагомы. Мадизæны кувæндонмæ æрмæст Дагомы æмæ, йæ алыварс цы хъæутæ ис, уыдоны цæрджытæ нæ цыдысты. Цыдысты йæм Уæлладжыр æмæ Куырттаты комæй, Ирыстоны бирæ æндæр хъæутæй, суанг ма Балхъарæй дæр. 

Мадизæны дзуарæн уыд стыр тых. Кувæндоны бын-иу бафидыдтой Уæлладжыры æмæ Куырттаты туджджынтæ. Тæккæ кадджындæр, тæккæ дзырддзæугæдæр, тæккæ растдæр лæгтæй-иу равзæрстой тæрхоны лæгтæ, æмæ-иу сæ уыдон бафидауын кодтой. 

Туджджынтæ-иу куы бафидыдтой, уæд-иу фæйнæ дуры систой æмæ-иу сæ кувæндоны сæвæрдтой. Уый уыд, кæй бафидыдтой, уый тыххæй ард бахæрды хуызæн. 

Мадизæны дзуарæн æппæт ирон адæмы æхсæн дæр уыд стыр ахадындзинад, уымæн æмæ, цы хæс æххæст кодта – туджджынты бафидауын кæнын, уый стыр ахсджиаг хъуыддаг уыд. Дагомы тæрхоны лæгтæ кувæндоны цур цы фæзы æмбæлдысты, уый хуынд Мадизæны фæз (кæс Мадизæн). Уырдæм цыд бирæ адæм. Æндæр рæтты, æндæр хъæуты сæ бон равзарын, алыг кæнын цы фарстатæн нæ уыд, уыдон æвзæрстой уым. Афтæ нымад уыд, æмæ Мадизæны фæзы, Мадизæны кувæндоны цы тæрхон хаст æрцæуа, уый у раст, уымæн ивæн нæй, уый æнæмæнгæй у æххæстгæнгæ. 

 

Святилище Мадизана 

 

В Алагирском ущелье было, да и сейчас есть, много святилищ, но самым популярным из них было святилище Мадизана. Это святилище, его называли еше Старый Дагомский Уастырджи, находится в Дагоме. B святилище Мадизан совершали паломничество не только жители Дагома и окрестных сел, но и жители Алагирского и Куртатинского ущелий, и даже Кабарды. 

Дзуар Мадизана обладал большой силой. В святилище мирились кровники из Алагирского и Куртатинского ущелий. Судьями, примирителями выбирали самых уважаемых, самых достойных и честных людей. 

После примирения бывшие кровники клали в святилище по камню, что было равнозначно клятве. 

Поляна, на которой собирались дагомские судьи и шло примирение, называлась Мадизанской поляной (см. Мадизæн). На этой поляне решались вопросы, которые не могли быть решены в других местах. 

Считалось, что решение, вынесенное на Мадизанской поляне, в святилище Мадизана, верно и обсуждению не подлежит. 

 

АЛАРДЫ 

 

Алардыйы бæрæгбоны хæдразмæ фæкæнынц Рыны бардуаджы бæрæгбон (кæс Аларды, Рыны бардуаг). 

Рыны бардуагæн йæ ном – йæ миниуджыты хуыздæр æвдисæн. Адæм æм куывтой, цæмæй сæ рынæй хъахъхъæна, æвирхъау низтæй хызт уой. Раздæрты Рыны бардуаджы бæрæгбон уыд стырдæр, ахъаззагдæр бæрæгбæттæй иу. 

Аларды у ноджы карздæр бардуаг, фадынæг æмæ цæсты низты бардуаг. Уæлдай æмхицдæр у сылгоймæгтæ æмæ сывæллæттæм. Ирыстоны йæ номыл ис бирæ кувæндæттæ. 

Аларды у тынг карз бардуаг. Йæ хъыджы бацыдтæ, уæд дзы дæ сывæллæтты, дæхи хъахъхъæн. Адæм æм куывтой тæрсгæ-ризгæйæ, хатыртæ кургæйæ йыл фæдзæхстой сæ сывæллæтты. 

Хохаг хъæутæй бирæты уыди «Алардыйы хуымтæ». Уырдыгæй цы тыллæг, цы хор æмбырд кодтой, уымæй арæзтой æхсæны куывдтæ. Бæрæгбоны-иу ног чындзы ахуыдтой Алардыйы кувæндонмæ, æмæ-иу æй хистæр сылгоймæгтæ дзуарыл бафæдзæхстой, цæмæй йын, цы гуырдтæ рантыса, уыдон цæринаг уой, æнæниз, æнæфыдбылызæй рæзой. 

Алардымæ кувгæйæ адæм ссардтой фæлмæн, уæздан, зæрдæбын ныхæстæ. Хуыдтой йæ «Рухс Аларды», «Сызгъæринбазыр Аларды», «Сызгъæрин Аларды», «Сырх Аларды» æмæ афтæ дарддæр. 

Алардыйæн чъиритæ кодтой, зæххы хуссар хайы цы мæнæу зади, уый ссадæй. Нывонд ын кодтой урс уæрыкк. Кувгæйæ-иу дзырдтой: «Уæ, рухс Аларды, табу дæуæн! Нæ чысылтæ – де уазæг, не стыртæн цæсты рухс ратт. Уæ, Аларды, табу дæуæн! Дардæй дын кувдзыстæм, хæстæгмæ нæм ма рцу, куы рцæуай, уæд хъæлдзæгæй, фæстæмæ куы цæуай, уæд та нæ худгæйæ ныууадз». 

Ныры рæстæджы дæр Аларды у, адæм арæхдæр кæмæн табу кæнынц, уыцы дзуæрттæй иу. Сылгоймаг кувы æмæ йын йæ ном ма ссара, йæ кæстæрты йыл ма бафæдзæхса, уый арæх нæ вæййы. 

Алардыйы бæрæгбон иутæ кæнынц тъæнджы кæнæ æртхъирæны мæй, иннæтæ зæрдæвæрæны мæй, чи та йæ кæны сусæны, майрæмы, рухæны мæйты. 

 

Аларды 

 

Перед праздником Аларды справляют день Рыны бардуага (повелителя эпидемий – рын). Имя божества уже свидетельствует о его характере, и поэтому люди молились ему, чтобы оно не посылало на них эпидемий, мора, ограждало от других не менее страшных болезней. 

Аларды – божество оспы, кори и глазных болезней – еще более суровое божество. Особенно опасен был Аларды для детей и женщин. Люди боялись обидеть его, разгневать, даже молились с оглядкой, извиняясь за беспокойство. 

Во многих горных селениях были «пашни Аларды», урожай с которых предназначался для проведения общесельских кувдов в его честь. В праздник молодую невестку приводили в святилище Аларды, и одна из старших женщин поручала ее попечительству дзуара. Чтобы умилостивить Аларды, его называли «Светлый Аларды», «Золотокрылый Аларды», «Золотой Аларды», «Красный Аларды» и т.д. 

Пироги на Аларды пекли из помола пшеницы, росшей на южных склонах. В жертву приносили белого ягненка. Старший произносил молитву: «О светлый Аларды, табу тебе! Возьми наших мальчиков под свое окровительство, а старших одари хорошим зрением! О Аларды, табу тебе! Не приближайся к нам – издали будем молиться тебе. А если надумаешь прийти, то в добром расположении духа, будешь уходить – оставь нас в веселии». 

Аларды и в наши дни является популярным божеством, его имя поминают все молящиеся. 

Праздник в его честь везде отмечают в разное время: одни в январе – феврале, другие – в мае, третьи – в июле, августе, сентябре. 

 

МАДЫ МАЙРÆМ 

 

Мады Майрæм у ирон адæмы рагондæр дзуæрттæй, рагондæр бæрæгбæттæй иу (кæс Мады Майрæм). Ахуыргæндтæ куыд зæгъынц, афтæмæй равзæрд аланты дуджы. Ирон адæммæ ныр дæр æмæ раджы дæр сылгоймаг кадджын уыди. Суанг ма Болгарийы дæр ис аланты кувæндон Мады Майрæмы номыл. 

Мады Майрæмы кувæндæттæ Ирыстоны бирæ уыд, куывтой йæм алы хъæуы дæр. Уæлдай зындгонддæр сты Рекомы Мады Майрæм, Зруджы Мады Майрæм, Мæздæджы Мады Майрæм æмæ æндæр кувæндæттæ. 

Йæ бæрæгбоны – Майрæмы мæйы фæстаг къуырийы – кодтой хъæугуывдтæ. Дзуары бынмæ-иу æрцыдысты æрыгон сылгоймæгтæ æмæ чызджытæ. Сæхи йыл фæдзæхстой æнæцот сылгоймæгтæ, цæмæй сæ дзуары хорзæх уа, цот сын рантысæ Мады Майрæмы дзуары бынмæ-иу ног чындзы æрбакодтой æмæ-иу ын уым скуывтой, цæмæй каркау бæдулджын уа, авд лæппуйы æмæ йын иу цъæхдзаст чызг рантыса, ноггуырд сабиты-иу æрбахастой æмæ-иу сæ дзуарыл фæдзæхстой. 

Мады Майрæммæ сылгоймæгтæ абон дæр кувынц, табу йын кæнынц, цæмæй сæ йæ хорзæх уа, цы сывæллæттæ сын рантыса, уыдон æнæнизæй, æнæфыдбылызæй рæзой. 

 

Мады Майрæм 

 

Мады Майрæм (Мать Мария) – одно из самых древних божеств, которому поклонялись осетины (см. Мады Майрæм). Как утверждают ученые, культ Мады Майрам существовал еще у наших предков – алан. В Болгарии есть даже Аланское святилище в честь Мады Майрам. В Осетии тоже много святилищ в ее честь. Особенно популярны святилища «Рекомская Мады Майрам», «Зругская Мады Майрам», «Моздокская Мады Майрам» и т.д. 

В ее праздник, который приходится на последнюю неделю августа, устраивали общесельский кувд. В святилище шли молодые женщины и девушки. Особо поклонялись Мады Майрам бездетные женщины, испрашивая потомства. В святилище приводили молодых невесток и просили Мады Майрам, чтобы они были плодовиты, как наседки, и подарили своему роду по семь сыновей и одной дочери. Приносили новорожденных младенцев, поручая их попечительству дзуара. 

Мады Майрам поклоняются и сегодня, испрашивая благодати для своих детей, чтобы они росли здоровыми, не знали несчастий. 

 

МАЙРÆМТÆ 

 

Майрæмтæ сты ног æмæ зæронд мæрдты кæндтытæй иу. Фылдæр хатт æрцæуы мæйы фæстаг майрæмбонмæ. 

Стъолыл æрæвæрынц дыргътæ, халсартæ, нозт, алы хæринæгтæ, ныххæлар сæ кæнынц. 

Фынджыдзагмæ æрхонынц сыхæгты, хæрзхæстæджыты. Сылгоймæгтæ уæлмæрдтæм ацæуынц. Фæкæуынц, фæхъыг кæнынц. Цы дыргътæ, нозт, хойраг ахæссынц, уыдон ныххæлар кæнынц æмæ дзы саходынц. 

Бæрæгбон амоны уый, æмæ мæрдтæн дæр ног дыргътæй, ног халсартæй хай ис. Æмæ уадз, уæлæуыл чи и, уыдоны цур куыд сты, мæрдтæн дæр афтæ сæ разы уæнт. 

 

Майрæмтæ 

 

Майрæмтæ – день поминовения мертвых. Приходится на последнюю пятницу месяца. 

На поминальный стол ставят фрукты, овощи, выпивку, различные яства и посвящают покойнику. 

Приглашаются ближайшие родственники, соседи. Женщины идут на кладбище. Погоревав, поплакав, они посвящают принесенное покойнику, чтобы дары осени были и перед усопшими в раю, чтобы они получили свой «хай» (часть) на том свете. 

 



<==    Комментарии (0)      Версия для печати
Реклама:

Ossetoans.com allingvo.ru OsGenocid OsGenocid ALANNEWS jaszokegyesulete.hu mahdug.ru iudzinad.ru

Архив публикаций
  Июля 2019
» Открытое обращение представителей осетинских религиозных организаций
  Августа 2017
» Обращение по установке памятника Пипо Гурциеву.
  Июня 2017
» Межконфессиональный диалог в РСО-Алании состояние проблемы
  Мая 2017
» Рекомендации 2-го круглого стола на тему «Традиционные осетинские религиозные верования и убеждения: состояние, проблемы и перспективы»
» Пути формирования информационной среды в сфере осетинской традиционной религии
» Проблемы организации научной разработки отдельных насущных вопросов традиционных верований осетин
  Мая 2016
» ПРОИСХОЖДЕНИЕ РУССКОГО ГОСУДАРСТВА
» НАРОДНАЯ РЕЛИГИЯ ОСЕТИН
» ОСЕТИНЫ
  Мая 2015
» Обращение к Главе муниципального образования и руководителям фракций
» Чындзӕхсӕвы ӕгъдӕуттӕ
» Во имя мира!
» Танец... на грани кровопролития
» Почти 5000 граммов свинца на один гектар земли!!!
  Марта 2015
» Патриоту Алании
  Мая 2014
» Что мы едим, или «пищевой терроризм»
  Апреля 2014
» ЭКОЛОГИ БЬЮТ ТРЕВОГУ
  Августа 2013
» Хетӕг Ирыстонмӕ цӕмӕн лыгъд?
» Кто такие нарты?
» Ды хъæздыгдæр уыдтæ цардæй
» ДЫУУӔ ИРӔН ЙӔ ЗӔРДӔ ИУ УЫД
» ПОМНИТЕ, КАКИМ ОН ПАРНЕМ БЫЛ...
» ТАБОЛТЫ СОЛТАНБЕДЖЫ 3АРӔГ
  Июля 2013
» «ТАМ ПОЙМЕШЬ, КТО ТАКОЙ»…
» Последнее интервью Сергея Таболова